Cilt I: 700 - 474

Denilirdi ki,
Irak bir köşesi varmış dünyanın.
İki tane aslı:
Birini ikisi,
İkincisini beşi sarmalarmış.

Okurlar ki,
Bu mısra sıransında anlamışlar.
Yazılanlar yalnız olan adına yazılmış.

Adı yokmuş,
Kendini üzerinde barınanlar adlandırmış.
Karşı iki kıyıda oturup,
Birine bakıp
Diğerinin suyuna gitmeyen,
Tam olduğu gibi ortada kalan,
Bir isim vermişler ona.

Deniz demişler adına.

Neden mi?
Kim bilir neden...
İsmi bu olmuş.

Bütün evreni saran
Çevrenler altında,
Sütun sütun yükselen kumlarla
Oyun tutan manzaranın azı böylece göz boyarmış.
Ola ki güzellikte birinci değil ise,
İkincilik esirgemek,
Göz zevkinden mahrum olmakmış.

Estetiğinin en ince detayı
Onun üzerinde bitip
Uçuşmayı ret eden kumlarıymış.
Havai aleme küsmüş
Bir demet ışık,
Göklerden saklanmaya çalışır gibi görünürmüş.

Onu çevreleyen sonsuz kıyılar,
Onlar üzerinde yaşayanlar,
Paylaştıkları çevrene basılmış bu gravürün
Bir armağan olduğuna inanırmış.

Bu sebeple hiç göz göze görememişler.
Onları ayıran güzelliği
Sadece çirkin cezalar
ve karanlık yargıları uğruna aşmışlar.

Aşmışlar.
Aşıyorlar.
Aşarlar.

Kalastan yüce kadırgalar,
kalyonlar, baştardalar ile aşarlar.
Her birinin inançları ile boyanmış
Yelkenleri ışıklara aşarır.
Ağarır.
Alfabeye beş harf bırakır.
üaşut'a boyanır.

Pblöğjböğ ih,
Pmlpşv ütvcühlc,
Mjşöpb ehöh gbihk,
Etstl ebpkb,
Mlşl öcldhlc etötlcyci.
Mlşl dnöztft öcldc.
Mlşl iğüğpğlğl öcldhlc.
Mljböğl dnöztft öcldc.

Übjbljböğl,
Ycvbjböğl,
Übödğjböğl öcldhlc.

Uc,

Tvcöhlc bpsğijböğ abörbçğ bi icpcl ğrğijbö.
Hih ihrhlhl ütvtlc ebiğümöjbö.
Mljbö hpc ehöehöjcöhlc.
Pcühöjcöhlzcl öclijcö ciphi dnvjcöh
M ibzbö übiğl uc m ibzbö şvbijbö ih
İcphrkhümö ebiğrjböğlğl ahvdhph.
Pbzcyc ebiğümöjbö,
Pmlpşv şvbisbl,
Ehöh ehöhlc,
Zhfcöh zhfcöhlc.

İhkpc,
Hpsckhümö,
Dnöztijcöh,
Hih ücöhl çböijğ öclijh
Ehö ecübvb emüblkbpğlğ.